Mikroenjeksiyon ve tüp bebek yöntemi ile elde edilen fazla sayıdaki
embriyoların daha ilerideki uygulamalarda kullanılmak üzere dondurulması
işlemedir. Çeşitli kimyasalların yardımı ile dondurma işlemine dayanıklı
hale getirilen embriyolar, özel cihazlarda dondurulduktan sonra, sıvı
nitrojen içinde (-196oC'de) tekrar kullanılacağı zamana dek saklanır. Bu
embriyolar ileride kullanılmak istenildiğinde özel kimyasallar yardımı ile
çözülür ve normal gelişimlerine devam eden embriyolar ana rahmine transfer
edilir.
Kryoprezervasyon olarak adlandırılan dondurma işlemi spermlere de
uygulanabilir. Meniden, MESA ile sperm kanallarından veya TESE işlemi ile
testislerden (yumurtalıklardan) elde edilen spermler özel kimyasallar
yardımı ile dondurularak daha ilerideki uygulamalarda kullanılmak üzere
saklanır. Sperm dondurma işlemi kanser tedavisi için radyoterapi (ışın
tedavisi) veya kemoterapi (ilaç tedavisi) gören hastaların ileride çocuk
sahibi olabilmelerine olanak tanır. Kemoterapide kullanılan ilaçlar ve ışın
tedavisi erkeklerde sperm üretimini kalıcı olarak bozabilir. Özellikle genç
yaşta kanser tedavisi görmek zorunda olan erkeklerin, tedavi öncesinde
alınarak dondurulan spermler ile ileride çocuk sahibi olmaları mümkündür.
Yumurtaların dondurulması
Radyasyon ve benzeri nedenlerle yumurtalıklarına zarar gelebilecek
kadınlardan alınan yumurtalar daha sonra tüp bebek uygulamalarında
kullanılma üzere dondurulabiliyor. Yumurtaların dondurulması embriyo ve
sperm dondurulması işlemine göre daha zordur, yumurtaların bu işleme
dayanıklılığı diğer hücrelere göre daha azdır. Dondurulmuş yumurtalarla
yapılan tüp bebek uygulamaları ile gebelikler elde edilmiş ve bebekler
doğmuştur.
Yumurtalıkların dondurulması
En önemli gelişmelerden biri kadınların yumurtalıklarından alınan dokuların
dondurularak saklanması ve ileride yumurta elde etmekte kullanılabilmesi. Bu
yöntem özellikle radyasyon tedavisi görecek genç kız veya kadınların ileride
sağlıklı çocuk sahibi olabilmesini amaçlıyor. Dondurularak saklanan doku
parçaları tekrar yumurtalıklara yerleştirilerek gebelik elde edilmeye
çalışılıyor. Erkek yumurtalık dokusu (testis) ile de benzer çalışmalar
sürdürülüyor fakat bu yöntemlerin henüz başarı oranları istenen düzeylere
ulaşmamıştır.
